Banahaw, revisited.

February 8, 2009. Una kong pagpunta sa Bundok Banahaw. About two years later, February 26-27, 2011 (that was about last year), bumalik ako sa Banahaw; ngayon para sa klase sa PI 100 (buhay at mga gawa ni Rizal). Dito mas naliwanagan pa ako sa Bundok Banahaw, kung ikukumpara sa dati. Kasi, overnight yung pagpunta naming Banahaw. Umalis kaming Sabado; pagbalik, Linggo na.

Binalikan ko lahat ng napuntahan ko nung 2009, pero mas tumagal kami, except sa Suprema ng Ciudad Mistica de Dios. Tanda ko nun, hinika ako nung bumaba ako ng Talon ng Santa Lucia. At nanikip dibdib ko nung umakyat ako. Salamat nalang sa Diyos at buhay ako't nakakatayp ng ganitong blog.

Noong 2009, isang buddy lang kasama ko. Noong 2011, may grupo kami: ang pangkat HINDI. Ang epic lang ng grupo namin. Magagaling kami eh. Masasaya pa. :D This time may sarili kaming pix, pero, nasa camera ng mga kagrupo ko (nagdala ako ng maliit na cam, pero nalobat kaagad. fail lang. :|)

Nakapagswimming pa nga kami sa isang talong di ko napuntahan noong 2009. Ang saya mag-cliff diving doon. Buti may kagrupo kaming taga-Varsity Swimming Team ng UP (Hi Kate!) Tapos, nung gabi, medyo nakalimutan ko na nangyari. Kasi naman, nakipaginuman pa kami (Sagot ni Prof. Nilo Ocampo; birthday kasi niya nun.) Antapang ng lambanog. Onti nga lang ininom ko eh.

Doon, sumakay kami sa taas ng jeep. Like this oh (photo from http://www.texaninthephilippines.com:)

I remember a few other things, pero that's for another time. Eto lang masasabi ko in the end: Rizalismo: more fun in the Philippines. Mountain-climbing: more fun in the Philippines. Cliff-diving: more fun in the Philippines. Commuting on top of a jeep: More fun in the Philippines. Talagang it's more fun in the Philippines.